De eerste week in Auckland

Op donderdagochtend 14 januari moesten we om 10 uur het hotel uit zijn. Doordat we best wel vroeg wakker waren geworden (rond 6.30 uur ‘s ochtends) is Wouter al vroeg de auto gaan inladen om onze spullen naar het appartement te brengen. We hebben zo ontzettend veel koffers dat we alle spullen met ons zelf erbij niet in één keer kunnen vervoeren. Daar is de huur-auto gewoonweg te klein voor. Ook al is hij 2 keer groter dan de Fiat Panda die we in Nederland hadden. Wouter was 9.00 uur pas terug van het wegbrengen van koffers, dus het kwam dus goed uit dat we al zo vroeg wakker waren. 

De eerste dagen in Auckland hebben we een bezoek gebracht bij het bedrijf waar Wouter gaat werken. Daar hebben we met ons gezin een rondleiding gehad bij het bedrijf en heeft Wouter een document opgehaald waarmee wij een bankrekening kunnen openen hier in Nieuw Zeeland. In Nederland hebben we geprobeerd een rekening te openen op afstand. Maar dat ging heel moeilijk in de korte tijd die we hadden.

Op zoek naar een gezinsauto

We hebben tot zaterdag 16 januari onze huurauto gehuurd, dus de grootste prioriteit is het vinden van een goede gezinsauto. Hier in Nieuw Zeeland zijn veel grote auto’s te vinden. Wouter had in Nederland al gekeken wat een goede auto zou kunnen zijn. Namelijk een Toyota Wish. We hebben in twee dagen heel wat autozaken in de North Shore van Auckland gezien. In onze zoektocht kwamen ook andere modellen voorbij waar we ook enthousiast over waren. Vaak viel de auto die we via Trade.Me (Marktplaats) hadden gezien af, vanwege de gigantische rooklucht in de auto. Of toch best veel krassen op de lak, wat niet te zien is op de foto. Of gewoon omdat de stoelen niet praktisch waren qua inrichting. Of de stoelkleur heeft een beige kleur. Of de Aziaat had de auto helemaal niet schoon gemaakt voor de verkoop. Allemaal factoren die mee speelden in het afstruinen naar auto’s. Het werkt hier namelijk zo dat alle auto’s worden geïmporteerd uit Japan. Met op het dashboard alle knoppen toegelicht in het Japans. Waarin de ingebouwde navigatie ook in het Japans is geschreven en in het Japans wordt gesproken…

Op vrijdagmiddag waren we er uit. Het moest een Mitsubishi Grandis worden. Dus op naar een autozaak in het westen van Auckland. Het was niet zomaar een dealer maar een zaak die ook auto veilingen heeft. Deze dealer was een hele ervaring. Een gigantische hal met allemaal auto’s op een rij. In prijzen rond de NZ $10.000. Wij informeren of de Grandis die wij op Trade.Me hadden gezien er nog was. Want we hadden ook meegemaakt dat de auto al verkocht bleek te zijn. Op vrijdagmiddag hebben we besloten dat het een Mitsubishi Grandis zou worden van $11.500 (bijna 7.000 euro). Het is een 7-zitter met 43.000 op de teller, de kleur Pearl white, en de binnenbekleding was netjes en donkergrijs! We waren erg blij dat het gelukt, na dagen van internet afspeuren en garages bezoeken! Al die tijd konden we niets ‘leuks’ doen met de jongens, dus hebben we de koop gevierd bij de KFC! Morgen, zaterdag kunnen we de auto komen ophalen.

Nu was het nog even spannend of het geld van de Nederlandse ING op tijd zou zijn overgeboekt op de rekening bij de Kiwi Bank. Gelukkig stond het geld vrijdagavond op de Kiwi rekening!

Auto ophalen en een huis bezichtiging

Voor zaterdagochtend 10.00 uur hadden we al een bezichtiging van een huis gepland, maar we moesten eerst geld regelen voor de auto. Pinnen gaat niet met een groot bedrag; daar moet je een bankcheque voor laten maken bij de bank zelf. Deze bankcheque met een geldbedrag staat op naam van de ontvanger van het geld (de autodealer) en moet door twee bankmedewerkers ondertekend worden. Eenmalig een bankcheque uitschrijven kost NZ $5,-. Dus we waren zaterdag om 9.00 uur alweer vroeg op pad om eerst een bankcheque op te halen. De bank ging keurig op tijd open (ze zijn toch wel precies hier) zodat Wouter 20 minuten later alweer naar buiten kwam. Daarna op weg om in Titirangi het eerste huis te bekijken. Het huis wat we bekeken is gelegen in een deelgemeente/dorp wat Titirangi heet, en erg groen en heuvelachtig is. Het huis zelf is omgeven door wat met recht een jungle genoemd kan worden. Prachtig groen met enorme exotische palmbomen bovenin, en allerlei groen eronder langs de oprijlaan van 60 meter; we horen zelfs kleine waterstroompjes in geultjes stromen. Maar die prachtige bomen zorgen voor wel voor heel veel schaduw en koelte, zodat het lijkt of de airco continu aan staat rondom het huis; en met de vocht zijn er veel muggen. Als dat nu hartje zomer al zo is, dan zal het in de winter vast voor flink wat koude dagen zorgen. Maar de jongens zien geen bezwaar en spelen lekker in de jungle, en ons wordt verteld dat beide buren ook kinderen hebben met dezelfde leeftijd.

Na de bezichtiging gingen we door naar de autodealer om onze nieuwe auto op te halen. En daarna met 2 auto’s weer terugrijden naar de luchthaven om de huurauto in te leveren. Ook was deze rit extra spannend voor mij (Hester) want ik ga voor het eerst in mijn leven links rijden! Gelukkig kan ik Wouter volgen die het verkeer en het links rijden al aardig gewend is.

De eerste drie dagen zaten vol met verplichte-regel-dingen. Allemaal zaken die nodig zijn om een nieuw leven hier op te starten. De jongens waren super lief en hebben veel geduld gehad en veel gewacht. Met de Donald Duck pockets uit Nederland die we als afscheidscadeau hebben gekregen, was wachten misschien niet zo erg, maar toch… wat ben ik toch trots op m’n mannen!

Blog 3: Wachten en lezen

Na het bezichtigen van het eerste huis (we noemen deze het Jungle huis) zijn we ook nog even naar een ander huis in dezelfde plaats gaan kijken. Hier hadden we geen afspraak voor maar we werden wel binnen gelaten door een Amerikaans meisje (18 jaar) die met haar vader en zus na 16 jaar terug verhuisde naar de USA. Het was een prachtig wit huis in de zon met een grote tuin met fruitbomen en uitzicht op de zee (we noemen deze het witte huis). Super lokatie alleen de badkamer (2x) en de keuken zijn gedateerd. De garage is klein en valt bijna uit elkaar; overal grote gaten in de muren. De eigenaren van het huis wonen in Australië. Alles omtrent de huur wordt geregeld door een tussenpersoon. We komen er achter dat er veel huizen worden verhuurd door mensen die in het buitenland wonen. En dat er een makelaar voor huurhuizen als tussenpersoon fungeert. Bij deze huizen betaal je makelaarskosten (letting fee) + een deel van de huur gaat naar hun. De huurprijzen zijn per week. En voor een huis met 4 slaapkamers betaal je minimaal NZ $600, per week. Dan komen daar nog de kosten van elektriciteit en water bij op. We dachten eerst dat deze 600+ dollar prijzen per week alleen in Auckland zo waren, maar een snelle blik op andere steden levert eenzelfde beeld op.

Het kopen en het rijden van een auto is dus wat goedkoper dan in Nederland maar het huren van een huis hier in NZ compenseert elke besparing ruimschoots. Na een paar dagen boodschappen is het ook wel duidelijk: het maakt niet uit wat we gespaard hebben, linksom of rechtsom gaat het snel op!

Naar het strand

De eerste echte rustdag voor ons gezin viel op een zondag 16 januari! We zijn lekker met z’n allen naar het noorden boven Auckland gereden en hebben daar een strand opgezocht om lekker te zwemmen. Het water is er heerlijk warm en met een briesje verbrand je snel. Maar het is een heerlijk klimaat hier. Niet zo warm & vochtig als in Nederland, maar gewoon ‘lekker’ warm. Zolang we hier nu zijn is het rond de 26 graden. Met meestal zon en soms wat bewolking. En altijd is er dat heerlijk briesje. Waardoor de temperatuur aangenaam is om in te vertoeven.

We komen na het zoeken van de auto en rondrijden door Auckland er ook wel achter dat we de brug beter kunnen vermijden bij het kiezen van een huis. Het verkeer is erg frustrerend, hoewel we nooit echt helemáál vast zitten. Wouter werkt straks in het centrum van Auckland en de North Shore is een heel mooi gebied om te wonen. Maar dan zit je wel elke dag ‘s ochtends en s’ avonds in zeer langzaam rijdend verkeer om over de brug te komen. Dat is iets waar we niet op zitten te wachten na deze emigratie naar NZ. Dus… alle huizen in de North Shore vallen voor ons gewoon af. En dat zijn dus helaas héél veel mooie en leuke huizen in goede buurten.

Van maandag tot en met woensdag hebben we veel huizen bekeken op Trade.Me. Hierbij hebben we ontdekt dat we in Titirangi of Henderson willen gaan wonen. De groene omgeving, parken en uitzichten zijn daar gewoon prachtig. Het is een heel bosrijk gebied en ligt vlakbij de zee. Er is een treinverbinding naar het cenrtum van Auckland, zodat Wouter daar mee naar zijn werk zou kunnen. Dit is zeer praktisch voor ons want dan hoeft er geen tweede auto te komen. Een afstand van 20 km trouwens in deze omgeving is niet te vergelijken met Nederland; het verkeer, de hellingen, alles doet ‘rustig aan’ lijkt het wel; vaak wordt er geen 50 gereden, en hoewel er meestal twee rijbanen zijn, is er gewoon geen snelle baan waar iedereen zorgt dat ie doorrijdt. De fiets is door de hellingen lastig te gebruiken, zonder een auto kun je hier eigenlijk niets. Wel is Titirangi een gebied met veel Europese inwoners, laten we ons vertellen. Dus onze jongens vallen niet zo enorm op met hun blonde haren en blanke huid.

We kunnen, ondanks het prijsverschil, erg genieten van het land, en de jongens vinden het ook ‘fantastisch mooi’.

Wordt vervolgd (ja ja, een huis gevonden!)…

8 Responses to De eerste week in Auckland

  • Nice car!!!!! :-) Ben erg benieuwd naar jullie nieuwe huis ook. Leuk om weer te lezen trouwens en om wat foto’s te zien. Het ziet er daar heel mooi uit!

  • hey
    wat leuk om te lezen dat jullie droom is uit gekomen, en nu al in nieuw-zeeland zitten.

    ik wens jullie heel veel succes met alles, en vooral veel plezier daar,

    liefs klarieke

  • Heej Wigmannen

    Wat super om jullie zo te zien..ook ik ben benieuwd naar jullie nieuwe huis :)

    Liefs Jacqueline

  • Ziet er goed uit hoor!!! Mooie omgeving en de huizen zien er wel erg idyllisch uit

  • Ziet er goed uit hoor!!! Mooie omgeving en de huizen zien er wel erg idyllisch uit

  • Ziet er goed uit hoor!!! Mooie omgeving en de huizen zien er wel erg idyllisch uit. Grandis lijkt me echt een fantastische auto en is iig groot genoeg voor jullie vijven. Leuk dat je dit blog bijhoud, leest leuk weg en de foto’s geven een goede indruk!
    Veel plezier en lees graag het volgende hoofdstuk!

  • Leuk om te lezen hoe het met jullie gaat, succes met het zoeken van een huis.

  • Hey Hester, Wouter en family!

    Wat een avontuur zijn jullie aan gegaan. En wat een mooi land als ik het zo zie. Ben heel benieuwd naar jullie volgende verhaal! Gods Zegen en Wijsheid bij alle beslissingen die jullie moeten nemen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Adresgegevens

Familie Wigman

24 Ambler Avenue, Glen Eden
Auckland 0602, New Zealand

---
We zijn bereikbaar via:
- WhatsApp op 06 45620438
- Skype op wouter.wigman

Meld u aan voor onze nieuwsbrief