Een roerige tijd

De maand juni is niet zo verlopen zoals we zouden denken: ‘Lekker rustig en de eerste hectische maanden van emigreren achter de rug…’ In de eerste week van juni zag ik (Hester) een hele mooie vacature als Grafisch Ontwerper voor 18 – 20 uren. Ook de organisatie sprak mij enorm aan. Maar voordat ik kon solliciteren heb ik mijn portfolio moeten bijwerken met de meest recente ontwerp-opdrachten van het afgelopen jaar. Ook mijn CV moest ik vertalen naar het Engels. Een hele klus en op maandag 13 juni heb ik alles opgestuurd naar het bedrijf. De sluitingsdatum was 15 juni. Helaas heb ik na 15 juni niets meer gehoord, maar ook geen moeite gedaan om er nog achteraan te gaan bellen. Ons leven kreeg op 15 juni namelijk een hele andere wending…

Ongeluk

Lang heb ik niet kunnen stilstaan bij het feit dat ik heb gesolliciteerd. Op woensdag 15 juni stond ik op het punt om de kinderen naar school te brengen, toen ik werd gebeld op mijn telefoon. Ene John, van de ambulance liet mij weten dat hij Wouter naar het North Shore Hospital zou brengen. Omdat Wouter zojuist een ongeluk had gekregen met de fiets! Een auto gaf Wouter geen voorrang en zo klapte hij met 45 km per uur frontaal tegen de auto en vloog er overheen en kwam met een gigantische val op de straat terecht. Ik schrok mij wild! De man wilde al ophangen. Gelukkig kon ik hem nog vragen of Wouter nog leefde en kon praten. Hij gaf Wouter de telefoon en hij stelde mij gerust. En zei dat ik de kinderen eerst naar school kon brengen. Achteraf hoorde ik van Wouter dat hij op dat moment bijna niet kon ademen en praten.

Rond 9.30 uur kwam ik terug van school en tegelijkertijd komt er een politie auto aanrijden. Een agent stapte uit en kwam Wouter zijn fiets terugbrengen, die in 4 verschillende delen uit de auto werd getild. De politieagent gaf mij de tip om pas 11.00 uur weg te rijden vanwege drukke wegen. Het ziekenhuis is 45 minuten rijden van Titirangi en tijdens de spits is het niet de beste tijd om die kant op te gaan. De onderzoeken van Wouter kostten ook enige tijd.  De politie vertrekt en de oude (Nederlandse) buurvrouw vraagt mij binnen om een koffie te drinken. Ze zag dat wouters fiets werd gebracht en was hiervan geschrokken.

De hele dag heeft Wouter op de Intensive care gelegen en heeft hij diverse scans gekregen om te kijken welke verwonding zijn val zou hebben opgeleverd. Die nacht heeft Wouter in het ziekenhuis doorgebracht. De volgende dag kwam de uitslag van de scans en ze konden hem zeggen dat zijn ruggenwervel was gebroken. De breuk was redelijk gunstig zodat Wouter geen operatie nodig zou hebben. Op zijn aandringen mocht hij ook direct naar huis om te herstellen. De eerste weken heeft hij 24/7 plat gelegen, na 6 weken was hij nog steeds niet pijnvrij en werd hij doorverwezen voor een MRI-scan. Gelukkig bleek er niets ernstigs aan de hand te zijn: het bleek wel dat er nog een paar wervels gekneusd waren, boven de breuk, wat met een X-ray niet te zien is. En een gekneusde wervel duurt 6 maanden om te herstellen. We hebben veel hulp gehad van de mensen van de kerk hier in Titirangi. En ook merkten we dat we gedragen werden door gebed van de mensen van de kerk en familie en vrienden in Nederland!

We beseffen maar al te goed dat Wouters ongeluk veel erger had kunnen zijn dan nu het geval is. We voelen ons beschermd en we zijn dankbaar voor alle lieve mensen die we in deze korte tijd hebben leren kennen en die ons in deze tijd tot steun zijn geweest. Op dit moment werkt Wouter weer 6 uren per dag, met pijnmedicatie. Als hij thuis komt moet hij een uur plat liggen om daarna met ons het avondeten te hebben. Hij helpt dan nog even met de kinderen en moet daarna weer plat gaan liggen. Heel langzaam zien we zijn rug herstellen.

21 juni

De Winter begint hier in juni en dat hebben we echt gemerkt. Overdag is het niet echt koud. Je zou het eerder een warme herfst kunnen noemen. Met heel veel regen. Het geeft een prachtig gezicht. De damp ligt op de bergen en het dal. Een paar keer per week verschijnt er een regenboog aan de hemel. Niet een halve, zoals we die vaak in Nederland kunnen zien. Maar een regenboog met een begin en eindpunt en dan een hele mooie heldere. De zon en regen wisselen elkaar hier regelmatig af. En soms is er een tweede te bewonderen! De temperatuur schommelt van 13 tot 19 graden. Af en toe is de trui bijna te warm. De body-warmer die ik in Nederland een paar weken per jaar kan dragen, is hier een hele goede ‘winterjas’! We hebben wel hele koude dagen gehad maar dat merken we voornamelijk door het huis wat nul-comma-nul geïsoleerd is. Er is een open haard in de woning en die haalt de kou een klein beetje weg, maar de meeste warmte gaat zo de schoorsteen in! Het is onbegrijpelijk dat de huizen hier in Nieuw Zeeland zo enorm slecht zijn geïsoleerd. Alleen de nieuwe huizen hebben verplicht dubbelglas en muur- en vloerisolatie. Nadeel is dat er in Auckland maar heel weinig gebouwd wordt. Gelukkig is de winter maar van korte duur en zijn we inmiddels begonnen met de lente.

blog 8: roerige tijden

Onderweg naar school, de dauw ligt op de Waitakere!

Weekendje sneeuw

Eind augustus zijn we een weekendje weg geweest naar de sneeuw. Dit werd geregeld door Wouters werkgever. Het sneeuw gebied ligt op 5 uren rijden van Auckland. Helaas konden we niet skiën. Maar we hebben heerlijk genoten van een sneeuwwandeling bij Ohakune op Mount Ruapehu. We zaten in een fijn vakantiehuisje en de route er naar toe was prachtig om te rijden.

blog 8: roerige tijden

Mount Ruapehu

14 oktober

Vandaag op 14 oktober zijn we 12 jaren getrouwd! En ik heb helaas ontdekt dat ze hier geen 12,5 jaar huwelijksjubileum vieren. Ik (Hester) was erg teleurgesteld om dit te ontdekken! Want ik had echt zin om een feestje te geven over een half jaar. Dan zouden we hier een dik jaar wonen en leek het mij leuk om ons huwelijk met de vrienden van hier het te vieren. Maar goed. We passen ons maar aan. Want we zijn nu eenmaal geëmigreerd…toch!

Resident visa

Afgelopen maanden zijn we druk bezig geweest met het regelen van onze resident visa. We zijn Nieuw Zeeland binnen gekomen op een Work visa die 2 jaar geldig is, op aandringen van het bedrijf. Die wilde namelijk niet wachten op onze initiële visa aanvraag, die nog geldig was maar waar we niet genoeg punten voor hadden. Daarom hebben we in februari j.l. deze aangepast met onze nieuwe woon- en werk- plaats en werd hij wel in behandeling genomen. Voornaamste reden is dat  work visa alleen gebruikt kon worden voor exact de werkgever waar Wouter nu is aangenomen; hij mag niet switchen. Als Wouter zijn baan zou kwijt raken moesten we direct het land uit. Je kunt wel een nieuw Work visa aanvragen, na ontslag, maar dat kost geld en tijd en het brengt veel onzekerheid met zich mee, want intussen mag je niet werken. Halverwege mei dit jaar hadden we alsnog alle documenten weer bij elkaar gekregen met vertalingen en referenties uit Nederland en ingeleverd bij de immigratiedienst. Het ongeluk van Wouter heeft ons wel wat stress gegeven maar uiteindelijk heeft de werkgever nooit problemen gezien en de immigratiedienst heeft alle medische documenten die ze hadden opgevraagd, blijkbaar niet gebruikt om een resident visa te weigeren, iets waar ze eerst wel op zinspeelden. Vorige week heb ik de paspoorten afgeleverd in de city-centre op Queenstreet in Auckland bij de immigratiedienst van Nieuw Zeeland.

Vanmorgen zijn onze paspoorten per koerier terug gebracht en deze bevat de mooie resident sticker die ons permissie geeft om in heel Nieuw Zeeland te mogen werken en wonen! Over 2 jaar kunnen we deze makkelijk omzetten naar een definitieve verblijfsvergunning! Dan hebben we toch een mooi twaalfjarig huwelijks cadeau ontvangen vandaag ;-)

We zijn alweer 9 maanden hier in Nieuw Zeeland. De ‘teachers’ zijn allemaal heel trots op hoe de jongens het doen op school en alles in een tweede taal. Ze spreken al een aardig woordje Engels met de vrienden die komen spelen. Het is bizar om te zien hoe flexibel de hersenen van jonge kinderen zijn. En hoe makkelijk ze een nieuwe taal oppikken.

Picture Design

De komende tijd zijn we aan het bekijken welke wegen we moeten inslaan. Nu we een ander visum hebben kunnen we opeens andere plannen maken die verder reiken dan alleen Auckland. We zitten hier op zich goed maar we houden aan het einde van de maand niets over om te sparen, ook al heeft Wouter een goed betaalde baan voor Aucklandse begrippen. Ik zie af en toe wel vacatures voorbij komen en vorige week zag ik een Part Time functie die wel erg leuk was. Ik ga daar toch dit weekend maar een brief voor schrijven. Wel ben ik de maanden juni tot nu druk bezig geweest met nieuwe ontwerpen voor een kerstkaarten serie voor Picture Design. Samen met mijn tekstschrijver die nog gewoon in Nederland woont willen we het idee van een Nederlands talige kerstkaart dat we in 2014 zijn gestart nog een kans geven. We hebben er hard aan gewerkt en inmiddels hebben al een aantal boekwinkels in Nederland kaarten gekocht. De webshop (www.picturedesign.nl) is ook al online en is bijna helemaal klaar voor de kerstperiode die start half november. Het blad Jente gaat ook een aantal kaarten afdrukken in haar magazine voor de kerstperiode. Ik ben benieuwd hoe Picture Design gaat lopen.  Het zou leuk zijn om hier volgend jaar mee door te kunnen gaan.

Tiny house

Ook zijn we bezig met het kijken naar een andere mogelijkheid van wonen. We hebben een paar maanden geleden begrepen dat we niet voor langer termijn in dit huis kunnen blijven. De eigenaar van de woning is nu nog in Engeland en zou zomaar volgend jaar terug kunnen komen. Het is nog niet helemaal duidelijk voor ons voor hoe lang we dus in dit huis kunnen blijven. We zijn momenteel bezig met het uitzoeken naar de mogelijkheid voor het wonen in een tiny house. Het type tiny house dat wij willen gaan bouwen is op een trailer van 8m x 2,7 m. We willen het huisje zelf ontwerpen en alles is compact opgezet. Als we dit kunnen bouwen dan hebben we een mogelijkheid om het ergens op een stuk grond neer te kunnen zetten. Dit geeft ons veel flexibiliteit en de mogelijkheid om flink te sparen. Het is een uitdaging en we kunnen niet wachten om deze uitdaging aan te gaan. We zijn inderdaad benieuwd wat het komende jaar gaat brengen.

De dagen worden weer langer en het tijdsverschil met Nederland gaat weer richting de 12 uren zodra de Nederlandse wintertijd er bij komt. Ik kijk daar naar uit want 12 uren tijdsverschil is prettiger qua Skype-tijd! We merken dat het weer weer lekker gaat worden. Afgelopen weekend tikte de thermometer 21 graden aan en we hebben weer een heerlijke wandeling gehad met de kinderen langs een prachtige waterval.

blog 8: roerige tijden

Wandeling vlakbij ons huis!

Aanstaande zondag komen onze lieve vrienden uit Nederland weer langs. Ze hebben net een trip door Nieuw-Zeeland gemaakt en we mogen nog de laatste paar dagen genieten van de gezelschap van elkaar. We willen jullie allen bedanken voor jullie gebeden voor Wouter en we zijn dankbaar dat hij er nog is! De stilte omtrent deze blog van de laatste maanden hield verband met de resident visa aanvraag die ook liep en die we niet in gevaar wilde brengen vanwege nieuws rondom het ongeluk.

Liefs van ons! Wouter en Hester + kinderen.

4 Responses to Een roerige tijd

  • Gefeliciteerd met jullie 12,5 jarig huwelijksjubileum. Fijn weer wat te lezen over jullie! Wat een roerige tijd zeg! Hopelijk snel wat rust. ……succes met solliciteren en de groetjes aan iedereen daar! Tot de volgende blog. Groetjes vanuit een steeds kouder wordend Nederland!

  • Van harte gefeliciteerd met jullie 12,5 jaar huwelijk! Jeetje wat een roerige tijd voor jullie. Beterschap en hopelijk gaan jullie goede tijden tegenmoet. Wat een leuke idee van het tiny house.. Heel veel succes ermee! En binnenkort maar weer skypen, Rayan wil graag weer met Levi kletsen. Hij wilde Levi uitnodigen voor zijn kinderfeestje, maar dat gaat helaas niet, maar in Rayan’s wereld is alles mogelijk!

  • Van harte gefeliciteerd met jullie 12,5 jaar huwelijk! Jeetje wat een roerige tijd voor jullie. Beterschap en hopelijk gaan jullie goede tijden tegenmoet. Wat een leuke idee van het tiny house.. Heel veel succes ermee! En binnenkort maar weer skypen, Rayan wil graag weer met Levi kletsen. Hij wilde Levi uitnodigen voor zijn kinderfeestje, maar dat gaat helaas niet, maar in Rayan’s wereld is alles mogelijk!

  • Van harte gefeliciteerd met jullie 12,5 jaar huwelijk! Jeetje wat een roerige tijd voor jullie. Beterschap en hopelijk gaan jullie goede tijden tegenmoet. Wat een leuke idee van het tiny house.. Heel veel succes ermee! En binnenkort maar weer skypen, Rayan wil graag weer met Levi kletsen. Hij wilde Levi uitnodigen voor zijn kinderfeestje, maar dat gaat helaas niet, maar in Rayan’s wereld is alles mogelijk! lieve groetjes..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Adresgegevens

Familie Wigman

24 Ambler Avenue, Glen Eden
Auckland 0602, New Zealand

---
We zijn bereikbaar via:
- WhatsApp op 06 45620438
- Skype op wouter.wigman

Meld u aan voor onze nieuwsbrief