Het vertrek

 

Nu precies 1 week geleden zijn we vertrokken met het vliegtuig van Amsterdam naar Auckland. Wat gaat de week snel voorbij en het is de afgelopen dagen hier in Nieuw Zeeland zo druk geweest met van alles hier te regelen, dat het hoog tijd wordt om jullie allen over het vertrek te vertellen.

In de twee weken voor het vertrek hebben we nog veel vrienden-visites gehad. Uit eten met vrienden, koffie bij vrienden (want in de Kruistraat is het zo kaal en ongezellig dat ik hier niemand wilde laten komen. Er stond alleen nog een bankstel met een tafel met witte tuinstoelen. Niet bepaald leuk om af te spreken), eten bij vrienden, ontbijtje bij de Hema met vriendinnen, even langs rijden en gedag zeggen bij die en die…etc… De familie en vrienden die in Zuid-Holland wonen hadden we al rond de kerstdagen gezien. Kortom afscheid nemen kost veel tijd en uiteindelijk vergt het ook wel energie. Afscheid nemen, daar houd ik niet van dus vaak zei ik: ‘Tot ziens!’ We zijn tenslotte niet helemaal van de aardbodem verdwenen! En met de digitale mogelijkheden is contact hebben tegenwoordig heel snel gemaakt.

Nog 1 week

De week voor vertrek hebben we al onze koffers ingepakt, 9 koffers, 1 gitaar, 2 laptops, 2 kinderrugzakken, 1 grote rugzak en nog 2 handtassen van mij, Hester. Ik vind inpakken over het algemeen wel een sport. Zoveel mogelijk mee krijgen in één tas! Wouter zag in het huis nog zoveel spullen liggen… dat hij af en toe zich afvroeg of het allemaal wel mee kon in de koffers. Ik zag direct dat het wel zou passen! En dat is dus ook zo gebleken. Mijn planning voor deze week liep wel enorm in de soep door alle gladheid en ijzel op dinsdag t/m donderdag. De kinderen hadden ijs-vrij en we konden niets met de auto doen. Ik had 2 was-adressen waar ik mocht wassen. Ik kon niet met de auto de tassen met wasgoed brengen, dus ging ik maar lopend. Het koste veel tijd en energie om de was in deze week schoon te krijgen. Ook waren de kinderen vrij. Erg leuk voor hen, maar zij wilden wel met vriendjes afspreken. Dus maar weer lopend op het spekgladde pad om ze te brengen… We waren dan ook erg blij dat het donderdagmiddag ging dooien. Vrienden hebben gelukkig ons bankstel nog kunnen ophalen deze middag want ik dacht nog wel: ‘ hoe gaan we het huis leeg krijgen, vóór vrijdag, als het spekglad is op straat!’

Op donderdagavond 7 januari hebben we ons uitgeschreven bij de gemeente in Wolvega. Als je dit doet dan ben je als persoon direct gewist uit alle basissystemen van Nederland en moet je binnen 5 dagen het land uit zijn. vrijdagochtend 8 januari moesten we de sleutel van de Kruistraat inleveren bij de woonstichting. Om 8.30 uur de kinderen naar school gebracht en het hele huis leeg gehaald. Er stonden nog dozen met kringloop spullen, oud papier, leen spullen die terug moesten, 3 matrassen die we kwijt moesten, matrassen die naar mijn ouders in IJlst (Sneek) gebracht moesten worden. Erg veel dus. Uit eindelijk is Wouter na het inleveren van de sleutel van het huis rond 11.30 uur met de Fiat Panda met een volle aanhangwagen met koffers en 2 matrassen en nog wat dozen overigen naar mijn ouders gereden. De nieuwe bewoner van de Kruistraat wilde gelukkig alle vloerbedekking, gordijnen e.d. wel hebben. Dus dat konden we laten liggen. Dat gaf ook wel veel rust want nu hoefde alleen het huis leeg, stofzuigen, doekje door de badkamer en toilet en sleutel inleveren. Het was wel een drukke planning maar dankzij de kar van Fam de Ruiter (nog super bedankt!) hebben we het gered. Daarna reed Wouter weer terug om mij en de kinderen op te halen. Bij school hebben we nog iedereen gedag gezegd! Heel vreemd en raar want dan besef je het moment dat je leuke contacten zult achterlaten, hartelijke en lieve gezellige mensen. En een fijne school met fijne leerkrachten en dan twijfel je wel even: ‘Waar ben ik eigenlijk mee bezig…doe ik hier wel goed aan?’

Vrijdagmiddag zijn we als gezin naar mijn ouders gereden waar we tot en met zondag zouden slapen.

Het weekend bij mijn ouders was gezellig maar ook onwerkelijk. Te bedenken dat je dakloos bent en op dit moment alleen wat bezit hebt in een aantal koffers. Maar dat is nodig voor een keus als deze. Want we stappen als gezin een heel nieuw leven in!

Schiphol

Op zondagochtend 10 januari stond de wekker ingesteld op 6.30 uur om rond 7.00 uur te vertrekken. Het vliegtuig zou om 11.40 uur vetrekken en we moesten rond 8.40 uur de koffers inchecken. We hebben bewust gekozen om alleen onze ouders en schoonouders op Schiphol om ons heen te hebben. Ik zag het niet zitten om jankend het vliegtuig in de gaan. En van die taferelen te hebben zoals bij Hello-Goodby (dat TV programma …) Nu hadden we een gezellig afscheid met koffie en een leuk gesprek.

Bij Maleisië Airlines mag je koffer 30 kilo wegen.  Los van alle handbagage en laptops. Bij ander maatschappijen is dat 23 kilo.  Dat betekent dat wij met 5 personen 150 kilo mee mochten nemen. We hadden thuis al gezien dat we daar lang niet aan toe kwamen. We zaten op 130 in totaal. Dus mocht je ooit eens deze kant op komen, vlieg met Maleisië Airlines. Dan kunnen jullie lekker Nederlandse producten voor ons meenemen ;) !

De eerste 12 uren

Rond 10.40 uur zijn we na het passeren van de douane  richting de gate gegaan. En daarna het vliegtuig ingestapt. De eerste 12 uren van Amsterdam naar Kuala Lumpur waren voor mij pittig. Ik denk omdat ik al erg moe was voordat ik het vliegtuig instapte. Voor Wouter en de kinderen viel het mee. Het is een lange zit maar goed te doen. De stewards en stewardessen zijn erg vriendelijk en behulpzaam. Via een scherm kon iedereen persoonlijk films kijken, computerspelletjes spelen en de vlucht volgen op de kaart.

Voor Nederlandse tijd kwamen we om 01.00 uur in de nacht aan. Maar in Maleisië was het al vroeg in de ochtend. Het was dus al licht en erg warm met 31 graden.  Na het ophalen van alle koffers zijn we met een shuttle bus naar een hotel gegaan. Ik wilde eerste wel slapen. Maar de jongens niet. Zij zagen het zwembad en zijn direct gaan zwemmen (biologische klok: Midden in nacht!). Na het zwemmen zijn we naar de ontbijt service gegaan. En tegen het einde van de ochtend, eigenlijk halverwege de nacht eigenlijk,  maar gaan slapen voor een paar uren. Het was een heerlijke familie-kamer die we hadden geregeld. Aan het einde van de middag zijn we met de Shuttle-bus weer richting de Airport gegaan om daar wat te eten bij de Mac. Want het hotel bood een lopend buffet met allemaal Maleisisch eten aan. Niet echt geschikt voor de boys.

Daarna zijn we rond 10.00 uur gaan slapen om de volgende dag rond 6.30 uur op te staan om met het vliegtuig van 09.00 uur weer verder te vliegen naar Nieuw Zeeland.

In de eerste instantie is de reis Amsterdam – Auckland in 1 reis te boeken. Met 1 tussenstop van 2 uren in Kuala Lumpur. Amsterdam – Kuala Lumpur (12 uren vliegen) met een pauze van 2 uren op Kuala Lumpur. Daarna Kuala Lumpur – Auckland (10 uren vliegen).

Nog 10 uren vliegen te gaan…

Deze tweede vlucht vond ik goed te doen. Mede doordat de tussenstop bij het hotel heerlijk relaxed was. Lekker gezwommen en ‘niets doen’. Dat is de afgelopen weken bijna niet voorgekomen voor mij. Door alles wat er uitgedacht en fysiek gedaan moest worden. Wouter heeft de hele reis films gekeken! Ach… dat is ook 1 van zijn hobby’s. Dus voor hem een prima reis! Dit tweede vliegtuig was een slagje kleiner maar ook direct wat luxer!

De aankomst in Auckland

Na een tweede vlucht van 10 uren kwamen we  rond 01.00 uur aan in Auckland. Ook kwamen we vlot door de douane. We hebben een work visa. Dus geen vragenvuur voor ons over wat je wilt gaan doen in Nieuw Zeeland. Ook konden wij met een enkele reis naar Auckland vliegen. Met een touristen visum is dit niet mogelijk. Je moet dan een retour kunnen laten zien. Koffers ophalen en het hotel laten weten dat je aangekomen bent. Ook in hier werden we opgehaald bij de airport door een shuttelbusje van het hotel.  Nog wat later lagen we 04.00 uur in bed. Voor Nederlandse tijd was dat 16.00 uur in de middag. Nieuw Zeeland loopt 12 uren voor in de tijd.

De volgende ochtend is Wouter weer terug gegaan met het shuttle-busje om de huur-auto op te halen. Deze hadden we gereserveerd op de Airport van Auckland. In dit hotel hebben we 2 nachten geslapen. Om van daaruit door te gaan naar het appartement wat we in ieder geval geboekt hebben voor 3 weken. En dan begint het geregel weer van voor af aan, alleen dit keer niet om alles kwijt te raken…

Liefs Hester

Aankomst appartement in Auckland.

Zojuist aangekomen bij het appartement waar we in ieder geval

de komende 3 weken verblijven en we opzoek gaan naar een auto en een huis!

3 Responses to Het vertrek

  • Tjonge wat een avontuur! Goed om te lezen dat jullie een goede reis hebben gehad. Nu de biologische klok nog om

  • Wow gaaf om alles zo mee te krijgen hoor! Klinkt als een goed avontuur waar je de rest van je leven van kan genieten! Heel veel plezier en hoop dat alles zo vlot zal blijven gaan!!

  • Hè Hester, Wouter & kids,
    Ontzettend leuk om jullie blog te volgen. Goed te zien en te lezen dat alles goed gaat. Wat een stap, zo stoer!! Veel geluk en hartelijke groet!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Adresgegevens

Familie Wigman

24 Ambler Avenue, Glen Eden
Auckland 0602, New Zealand

---
We zijn bereikbaar via:
- WhatsApp op 06 45620438
- Skype op wouter.wigman

Meld u aan voor onze nieuwsbrief