Ons nieuwe huis wordt ‘thuis’

Ons nieuwe huis

De week in ons vakantie huis in Whangamata was een heerlijke week. Op maandagochtend 1 februari zijn we direct vanuit onze vakantie doorgereden naar ons nieuwe huurhuis in Titirangi. We hadden de sleuteloverdracht diezelfde middag.

Bezichtinging Highland ave

Deze foto is gemaakt tijdens de bezichtiging van het ‘rode huis’. De eigenaar van het huis heeft ons uitgekozen als nieuwe huurder. De man op de foto is de property manager.

Nadat de property manager met ons door het huis was gelopen mogen we ons gezegend weten met een super mooie vrijstaande woning. Na onze vakantiespullen in ons nieuwe huis geladen te hebben, zijn we direct door gereden naar Utah om onze overige koffers op te halen. Ook kregen we van Utah wat campingspullen, luchtbedden en slaapzakken mee, zodat we in ieder geval konden slapen die eerste nacht. We zijn erg blij met deze lieve vrouw!

Wouter had die ochtend geprobeerd contact te leggen met het verhuisbedrijf voor de container, maar die was helaas onbereikbaar. We kwamen er via de andere locatie van het verhuisbedrijf erachter dat er een speciale feestdag (Auckland Anniversary) was, alleen voor Auckland dus. En dat de mensen hier vrij zijn, maar de rest van Nieuw Zeeland niet. Een paar dagen later kregen we een e-mail dat de container eruit was gepikt door de MAF (Ministry of Agriculture and Forestry) voor een Bio-controle. Dat betekende dus wel dat we eerst $ 400 NZD moesten betalen voor hun werk, de controle zelf. Dat betekende ook uitstel van levering van de container, en daarbij komt dat een week later er alwéér een landelijke feestdag zou zijn, deze keer op maandag (Waitangi Day). Allemaal wel leuk en aardig maar onze container met inboedel bleef maar staan wachten in de haven van Auckland, en wij maar kamperen in het ons huis.

Huur van 650 dollar per week

De eerste paar dagen in ons nieuwe huis waren zeer kaal. Geen spullen, geen internet, niets behalve een al redelijk geplunderde bankpas :). De auto, de week vakantie en de letting fee (entree-kosten) voor het huis (de borg alleen al was 4000 dollar) hebben wel een gapend gat in ons budget geslagen, en met een huur van 650 dollar per week gaat het nog een spannende tijd worden. Maar nu eerst het huis zelf!

Het is halverwege een grote helling gebouwd in een deelgemeente die Titirangi heet. Titirangi is een wijk met bijzonder veel groen en behoorlijke hoogte verschillen. Andere mensen die we gesproken hebben, noemen ons huis een ‘typisch kiwi-huis’. Het is namelijk slecht geïsoleerd, heeft enkel glas, en een haardvuur als enige bron van warmte. Nieuwe huizen moeten wel geïsoleerd zijn tegenwoordig en zelfs veel oudere huizen hebben naast een open haard ook verwarming wat op een airco lijkt, wat dus hoog tegen het plafond zit, en warme lucht blaast. Van een Amerikaanse vrouw hoorden we dat het met 1 open haard wel erg fris moet zijn in de winter. Maar zij stookte meer dan gemiddeld. Want waar zij vandaan komt daar zijn de winters warmer dan hier in Nieuw Zeeland. Hopelijk valt het voor ons mee, aangezien de winters in Nederland kouder zijn…

Het huis heeft eigenlijk maar 1 grote woonlaag met daarin de volgende indeling: je komt binnen in een redelijk ruime woonkamer in L-vorm met rechts direct een half open keuken; er zit naast de ruime opening een half hoog bar-muurtje tussen de keuken en de woonkamer. Vanuit de woonkamer is links een brede doorgang naar een eetkamer. De eetkamer en woonkamer geven elk toegang tot ‘het dek’, een enorm terras met uitzicht op ondergaande zon en een dal met bomen en daken van huizen, en aan de overkant de school waar de jongens heen zullen gaan. In de hoek van van de woonkamer, en vanuit de keuken zelf, loopt een grote gang, welke toegang geeft tot 4 slaapkamers met elk compacte inloop kasten. De grond rond het huis loopt schuin, waardoor de woonlaag bereikbaar via een korte trap met smal terras aan de voorkant. Waar de grond naar beneden loopt, is een garage onder het huis gemaakt en nog een extra (5e) slaapkamer, welke direct vanuit de zijkant van de tuin maar ook via de eetkamer bereikbaar is met een trap. Het dek zelf wordt omhoog gehouden door houten balken. In de 5e slaapkamer (onderin) hebben we de meeste dozen neergezet, even helemaal uit de weg, erg fijn! Vanuit deze kamer kunnen we het huis gaan inrichten en zitten we niet hopeloos in de bende, maar toch staan er allerlei dozen in kamers waar ze uitgepakt moeten worden. Na een aantal weken hier te wonen waarderen we de extra kamer enorm en beseffen we dat het zeldzaam is om in Auckland een 5-slaapkamer huis te hebben hier in Nieuw Zeeland.

We’re very lucky!

De tuin kent aan de lage kant een tweede, smal, terras en aan de hoge kant is er een grote grasmat met wat bomen en struiken, en is verder helemaal omgeven door een houten schutting. De tuin kan worden afgesloten met een groot, breed, metalen hek bij de ingang. Om ons heen zijn de huizen eigenlijk allemaal lager dan dat van ons, waardoor het uitzicht vanuit het huis of terras varieert van dal met bomen, gras met struiken en schutting, het dak van buren tot uiteindelijk de oprit naar de garage ‘onder ons’. (…begrijpen jullie het nog?!)

De eerste inrichting

De eerste dinsdag na aankomst in het huis zijn we direct op zoek gegaan naar een koelkast. En gelukkig vonden we een winkel die deze de volgende dag kon leveren, zodat we eindelijk wat lange-termijn-boodschappen kunnen halen. Na de koelkast zijn we ook gaan winkelen voor bedden voor de jongens. Want in Nederland hebben we de hoogslapers van de jongens op Marktplaats verkocht; vanwege de ruimte in de container maar ook omdat onze bed/matras maten niet overeen komen met de Nieuw Zeelandse maten. Ze kennen hier een ‘single’ bed (deze is 188 x 91 cm) en een ‘king single’ (107 x 203 cm). Het leek het ons verstandig om nieuwe bedden met matrassen voor de kids te kopen. Zo zullen we geen gedoe hebben als het matras nog eens vervangen moet worden. Wel hebben Wouter en ik ervoor gekozen om ons eigen bed mee te nemen, want Wouter is 1.92 cm lang en hun grootste ‘standaard’ maat, is hier dus te klein. We hebben een bed van 2.20 meter en deze bedmaat kennen ze hier niet. Dit kun je wel krijgen, maar dan moet alles op maat gemaakt worden. Dus voordat we weggingen uit Nederland hebben we op de valreep nieuwe matrassen in Nederland aangeschaft, zodat we in ieder geval de komende 10 jaar niet een matras op maat hoeven te laten maken.

De school van de jongens is op 600 meter afstand van ons huis. En we kwamen er achter dat op woensdag de school zou beginnen met het nieuwe schooljaar! Over school is nog veel te vertellen, maar dat doen we volgende keer. Deze week is erg druk; de kinderen (en wij) moeten wennen aan school en de tijden, en we schipperen wat tussen school, winkelen, en slapen op een luchtbed. Die vrijdagmiddag werden ook de bedden van de kinderen gebracht. Met elk een nachtkastje. Tijdens het uitzoeken van de bedden zaten de jongens meer naar het nachtkastje te kijken dan naar het bed. Want ‘oh, wat was dat nachtkastje toch belangrijk’! De eerste week was erg druk met allemaal regeldingetjes.

Toch maar klussen…

We hebben ook besloten om twee muren van de woonkamer en de eetkamer te gaan sausen. We hebben 3 weken geleden toestemming gevraagd aan de eigenaar, via de property manager om deze muren te mogen verven. Hier in Nieuw Zeeland is het niet gebruikelijk om zomaar te mogen klussen in een huur woning. De muren die we willen gaan verven zijn donker bordeaux rood. Deze donkere kleur haalt heel veel licht weg uit de woonkamer. Ook de keuken heeft een rode muur. Deze muur blijft rood. Want die muur is veel lastiger om over te verven. We zijn zaterdag naar de bouwmarkt gegaan en hebben de kleur snowy white gehaald. Hester heeft twee lagen moeten aanbrengen om de kleur te laten verdwijnen. En we waren nou niet echt van plan te gaan klussen hier in Nieuw Zeeland. Maar goed. Maandag was alles klaar. Precies op tijd voordat de container met al onze spullen zou komen. Krijgen we dinsdag een e-mail van de property manager dat we géén toestemming hebben om te verven. Helaas voor de eigenaar die helemaal in Engeland zit… maar wel beter voor onze ogen!

De tweede week in ons nieuwe huis

Na de controle in de eerste week werden we gebeld dat de container de dinsdag erna gebracht zal worden. Op dinsdag 9 februari zijn we dus vroeg op gestaan om eerst de kinderen naar school te brengen en om daarna het verhuisbedrijf te verwelkomen met onze spullen. Waar ze in Nederland 3 dagen bezig zijn geweest met inpakken waren ze hier binnen 3 uren klaar met uitladen. Helaas hadden ze onze vouwwagen niet meegenomen want die stond nog op de haven; die waren ze vergeten. Het is echt heerlijk om weer een gevulde bestek lade te hebben. Ook zijn we enorm blij dat we weer in ons eigen bed kunnen slapen. En wat fijn dat Hester de Senseo in de dozen heeft gevonden. Met tig pakken Senseo pads! Even geen instand-koffie maar een Nederlands bakkie Senseo.

Yes! onze spullen zijn gebracht!

Het is deze eerste twee weken na het plaatsen van ons laatste blog redelijk stil geweest omdat we eindelijk pas op woensdag 10 februari de internet verbinding aangesloten kregen. We hadden af en toe beperkt internet via onze oude Nederlandse buurvrouw van 85 die een WIFI signaal had, dat hadden haar kinderen voor haar geregeld. We moesten dan wel buiten bij het hek staan of we konden op haar terras zitten. Zo konden we toch wat e-mailen en online wat dingen uitzoeken. O.a. het vinden van een garage die een trekhaak kon plaatsen op onze auto, bijvoorbeeld, want we kregen te horen dat we de vouwwagen zelf maar moesten komen ophalen; het verhuisbedrijf kon de vouwwagen alleen brengen als wij de meerprijs van een trailer zouden betalen. Dus bij buurvrouw Dora maar weer met tablet gaan zitten surfen op het internet. Volgens mij vond ze het helemaal niet zo erg… ‘dat Nederlandse stel’ die ze af en toe een glas fris of een kop koffie kon brengen ;-) Het huis voelt gelukkig steeds meer als thuis als je vertrouwde spullen om je heen hebt!

De tweede week betekende voor Wouter de laatste week vrij, voordat hij op 15 februari zal gaan beginnen bij zijn nieuwe werkgever. Nu de kinderen overdag naar school gaan kunnen wij diverse dingen regelen. Het wonen in Titirangi geeft ons de mogelijkheid om 1 auto te kunnen hebben omdat Wouter de trein kan nemen naar zijn werk in het centrum van Ackland. Hiervoor moet hij dan 2,5 km fietsen naar het treinstation in New Lyn. Wouter heeft dus een nieuwe fiets gekocht, een city-bike, dit is een mountainbike, alleen dan met gewone banden. Het is er eentje met voor NZ begrippen een grote framemaat (57 i.p.v. 61 in NL), welke uit een ander filiaal overgebracht moest worden. We konden de fiets precies op tijd ophalen, op vrijdag, zodat hij maandag ermee naar het station kan gaan. Dat betekende ook dat Hester voor de eerste keer in onze nieuwe auto zou gaan rijden, want Wouter moest terug op de fiets! Ach… het viel uiteindelijk reuze mee in de auto… niets bijzonder eigenlijk. Maar met de fiets omhoog is wel erg vermoeiend; Wouter kwam kletsnat boven! Wouter heeft deze week ook gelijk een treinabonnement geregeld voor zijn werk welke volgende week, 15 februari, begint.

Het laatste weekend voordat het normale dagelijkse ritme weer zal beginnen hebben we nog even lekker genoten van het strand en een eigen gemaakte pizza. Het was echt fijn dat we afgelopen 2 weken samen thuis waren om met z’n tweeën de kinderen naar school te brengen en van school te halen. We hebben ook de meeste spullen op z’n plaats kunnen zetten. Wouter is nu 2 maanden vrij geweest, maar het is al met al een drukke tijd geweest.

Volgende week meer over troubles op school, werk van Wouter en de Nieuw Zeelandse cuisine!

3 Responses to Ons nieuwe huis wordt ‘thuis’

  • Geweldig Hester, om jullie ‘verhalen’ te lezen, en zo op de hoogte te blijven van jullie ‘wel en wee’! Wat ook een mooie foto’s. Heel veel Zegen en wijsheid toegewenst in jullie leven in Nieuw-Zeeland, school van de jongens en werk van Wouter. Ook voor jou werk in en om het huis! Lieve groetjes van Jelle en Froukje Witteveen.

  • Fijn dat jullie nu je plek gevonden hebben! Het is een goed geschreven verhaal en mooi om te lezen en zo mee te leven met alle belevenissen!

    Hartelijke groet,
    Marga Holtrop

  • Wat een mooie fotos en goed geschreven verhaal.
    Heel leuk om te volgen en nog even over na te mogen praten met je moeder op de verjaardag van oom Jan Gerlofsma in zijn oude huis in Peins.

    groeten uit Kampen
    van je oom Sybren en tante Jansje Gerlofsma

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Adresgegevens

Familie Wigman

24 Ambler Avenue, Glen Eden
Auckland 0602, New Zealand

---
We zijn bereikbaar via:
- WhatsApp op 06 45620438
- Skype op wouter.wigman

Meld u aan voor onze nieuwsbrief